آخرین مطالب
امکانات وب
قدیمیترها، بهدرستی کابوس را بختک مینامیدند. در نظر آنان بختک موجودی نامرئی بود که شبهنگام به قصد خفه کردن به بستر میآمد. وقتی بختک روی انسان بیفتد ترس تمام وجود آدمی را احاطه میکند، تشنج میکند و بعد، آرام آرام بدنش فلج میشود. آنگاه انسان، در برابر این ترسِ سیاه و شیطانی خود را ناتوانتر از همیشه مییابد.
کابوس، دردناکترین نوعِ رجعت انسان به گذشته است. گویی، بختک، شیپوری به دست میگیرد چونان سورِ اسرافیل، که در شیپور میدمد و پایان دنیا را اعلان میکند و آنگاه، خاطرات در هیئتِ مردگان از گورستانِ ناخودآگاه سر بیرون میآورند تا پاسخ دهند به آنچه پیش از این انجام دادهاند. اینگونه است که کابوسها و آدمها تمامی ندارند و در چرخهای تسلسلوار، تکرار میشوند: ناگاه، حمله میکنند، بیگاه، شبیخون میزنند. بله، کاملاً درست است: «کابوس، دردناکترین نوعِ رجعت انسان به گذشته است.»
این سو...ما را در سایت این سو دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 130