4-85

فیلم زنی تحت تأثیر | کارگردان: جان کاساوتیس

«نیک»، فقط تلاش میکند اَدای آدمهایی را دربیاورد که مثلاً دارد به او خوش میگذرد و همیشه در تلاش است با داد و هوار خودش را به همه ثابت کند اما این وسط همسر او «مِیبل» که در ظاهر رفتارهایش برخلاف نُرمها و ارزشهای جامعه است، تنها فرزندانش او را میپذیرند و بقیه او را دیوانه و احمق خطاب میکنند. «میبیل» حالا در میانسالی میگوید تنها چیزی که برایش ارزش دارد، فرزندانش هستند. مادری که با بچههایش، بچهگی میکند اما بزرگترها او را غیرعادی و عجیب مینامند. چرا به «نیک» باید حق داد که «میببل» را راهی بیمارستان روانی کند؟ چون که در جایگاهی نشسته که میتواند تصمیم درست و غلط را تشخیص دهد اما غافل از آنکه نبودِ خودش، حس امنیت را از جان خانه گرفته و «میبل» تمام خستگیها و تنهاییش را پشت همان رفتارهای به ظاهر نامتعارف پنهان میکند: باید مدتی او نباشد تا توازن همه چیز به هم بخورد که همه بفهمند او در هر شرایطی وزنه تعادلِ خانه را به دوش میکشد، هرچند آنقدر این کار را خوب انجام میدهد که هیچکس، حضورش را نمیفهمد. بله، از یکجایی که حضورت را آدمها نمیفهمند و بودنت را به پای وظیفه و نیازِ خودت میگذارند باید رفت و غیب شد و این غرامتیست که دیگران برای تو میدهند.

برچسبها: زنی تحت تأثیر, فیلم, نقد

این سو...